Πέμπτη, 4 Νοεμβρίου 2010

Στη τελική ευθεία προ των εκλογών

Φτάνουμε σιγά σιγά στη τελική ευθεία προ των εκλογών.
Για άλλους οι εκλογές αυτές είναι καθαρά αυτοδιοικητικές.
Για άλλους οι εκλογές αυτές έχουν συνδεθεί με το μνημόνιο και τη παρούσα κατάσταση.
Άλλοι θα πάνε να ψηφίσουν, άλλοι το σκέφτονται, άλλοι θα απέχουν..
Θα αναφερθώ στις δύο τελευταίες περιπτώσεις:
Το να μην αποτυπώσεις τη δυσαρέσκεια σου μέσα στη κάλπη είναι σαν να μην υπάρχεις..Γιατί έστω και 10 να ψηφίσουν κάποιοι θα βγούν.
Και δυστυχώς αυτοί θα είναι αυτοί ακριβώς που εσείς δεν θα πάτε να ψηφίσετε.
Το ιδανικό είναι να αποτυπωθεί η δυσαρέσκεια ή η αγωνία για το αύριο μέσα στη κάλπη
Διότι οι εκλογές αυτές είναι αυτοδιοικητικές Γιατί ότι και να κάνει ο.. Όλι Ρεν το έργο στη Χ -Ψ κοινότητα ή μέρος του νέου Δήμου Αγρινίου πρέπει να φτιαχτεί με τα χρήματα που θα υπάρχουν. Και αύριο θα έρθουμε αντιμέτωποι με άμεσα προβλήματα της καθημερινότητας.Τι θα κάνουμε; Θα βρούμε ένα άλλοθι εκεί μακριά στις Βρυξέλλες και θα μείνουμε στην απραξία;
Το μνημόνιο κανένας Έλληνας δεν το θέλει και για να φύγει θέλει αγώνα άλλου επιπέδου αλλά δεν θα το διώξουμε παρατώντας στη τύχη τους έργα και ζητήματα καθημερινότητας που θεσμικά λύνει η αυτοδιοίκηση.
Για αυτό ακριβώς, επειδή η δυσαρέσκεια ή η αγωνία θα έχει αντίκρισμα κατά την άποψη μου να αποτυπωθεί σε επίπεδο προσώπων επιλέγοντας τον ικανότερο είτε αυτός είναι παλιός είτε αυτός είναι καινούργιος.
Σε επίπεδο προσώπων σε συνδυασμό όμως που θα πλειοψηφήσει στις εκλογές και όχι σε συνδυασμό διαμαρτυρίας. Γιατί τη διαχείρηση θα την αναλάβουν τα πρόσωπα αυτού ακριβούς του συνδυασμού.
Από κεί και πέρα ..
Στις προηγούμενες εκλογές ( ίσως και τώρα) πολλοί σας υπόσχονταν πολλά και δεν έκαναν σχεδόν τίποτα.
Εγώ τώρα δεν σας υπόσχομαι τίποτα, παρά μόνο όρεξη για πολλή δουλειά.
Γιατί πολύ απλά στην αυτοδιοίκηση αν δουλεύεις όπως πρέπει θα παράγεις έργο.
Τη Κυριακή λοιπόν πολύ απλά εγώ ζητάω τη ψήφο και τη στήριξη σας.
Σας ευχαριστώ

Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

6 Θέσεις για τον νέο Δήμο Αγρινίου:


6 θέσεις  για τον νέο Δήμο Αγρινίου:

- Αξιοποίηση χώρων πρασίνου-δημιουργία νέων:
-Μικρές παρεμβάσεις-αναπλάσεις  σε κεντρικά σημεία, όπως κατασκευή μονοπατιών στο δασύλλιο του Αγίου Χριστοφόρου, την κατασκευή ποδηλατοδρόμου στο Πάρκο κ.α.
     -Το πράσινο οφείλει να γίνει ένας τρόπος ζωής.

  Ανάδειξη της Μεσοπολεμικής ιστορίας της πόλης μας:
-Ολοκλήρωση ανάπλασης παλαιάς Λαχαναγοράς
-Καπναποθήκες Παπαπέτρου: Να μετατραπούν σε ένα σύγχρονο «Πολυμουσείο»-εκθεσιακό κέντρο, στα πρότυπα βιομηχανικών κτιρίων που αξιοποιήθηκαν σε άλλα μέρη της Ελλάδας και να αποτελέσει αστικό σύμβολο του Αγρινίου
-Στόχος να στεγάσει επιτέλους το πολυπόθητο Μουσείο Καπνού
-Το ιστορικό-πολιτιστικό προφίλ της πόλης γεννήθηκε στα χρόνια του καπνού και της εργατιάς και αυτό πρέπει να αναδειχθεί.

- Οδική σύνδεση φυσικών ομορφιών και ιστορικών μνημείων του ενιαίου δήμου και παράλληλη ανάπλαση τους:
Διευρυμένος Δήμος Αγρινίου: Είναι ο Δήμος των 6 λιμνών ( φυσικών και τεχνητών), των ορεινών όγκων ( Αράκυνθος, Παναιτωλικό όρος)
-Ιστορικά μνημεία:  ( ενδεικτικά) όπως το μισοβυθισμένο εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας Μαύρικα, το κάστρο στο Αγγελόκαστρο  κ.α. πρέπει να αποκτήσουν οδική πρόσβαση.
-Λίμνες: Να μπει σε διαδικασία υλοποίησης η  Παρατριχώνια Οδός, να γίνουν δρόμοι προς τις όχθες της λίμνης Καστρακίου-Κρεμαστών- Λυσιμαχίας, αλλά και στις όχθες του ποταμού Ζέρβα. Αξιοποίηση των υπαρχουσών εγκαταστάσεων στη Λίμνη Στράτου.
Δημιουργία νέων χώρων αναψυχής:
Δεντροφυτεύσεις, προκάτ κατασκευές, παρατηρητήρια, ξύλινες εξέδρες και άλλες υποδομές για αθλητικές δραστηριότητες.
-Η τόνωση της τοπικής μας οικονομίας περνά μέσα από την αξιοποίηση της φυσικής και ιστορικής κληρονομιάς.
- Το Πανεπιστήμιο να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της πόλης μας:
 -Συνεργασία της δημοτικής αρχής σε όλα τα επίπεδα, ακόμα και στην αξιοποίηση φυσικών-ιστορικών ομορφιών, μιας και τα τμήματα του Πανεπιστημίου Δυτικής Ελλάδας άπτονται του αντικειμένου. Ενδεικτικά:
 -Δημιουργία Φυσικού Πάρκου με τα άγρια άλογα του Πεταλά ή Περιβαλλοντικού Πάρκου στη λίμνη Τριχωνίδα. Τέτοιες παρεμβάσεις  θα μπορούσαν να γίνει με την επιστημονική συμβολή του Πανεπιστημίου.
- Το Πανεπιστήμιο δεν μπορεί να είναι μια αυτόνομη νησίδα, αποκομμένη από τη ζωή του τόπου μας, αλλά αναπόσπαστο κομμάτι του και να αποτελέσει θετική διαφήμιση για το Αγρίνιο σε πανελλήνιο επίπεδο.

Ενίσχυση της αγροτικής οικονομίας
-Διοργάνωση εκθέσεων- υπαίθριων αγορών με τη μορφή Φεστιβάλ που γίνονται σε άλλες πόλεις και στο εξωτερικό.
-Προώθηση τοπικών προϊόντων, όπως μέλι, λάδι, κρασί, τσίπουρο. Το Αγρινιώτικο προϊόν μπορεί να αποτελέσει έναν νέο τρόπο ζωής.

Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

Ο Χάρτης της Αιτωλοακαρνανίας περίπου 2500 χρόνια πριν


Γράφει ο Λίνος Γ.Υφαντής, φιλόλογος
Ο εικονιζόμενος χάρτης που βλέπετε εκδόθηκε το 1926 και αναπαριστά την αρχαία Ελλάδα. Δημοσιεύτηκε το 1926 από τους Velhagen Klafing και φυλάσσεται στο Πανεπιστήμιο Austin του Τέξας, όπου και υπάρχει στην ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου.
Όπως παρατηρούμε, πολύ διαφορετική ήταν η Αιτωλοακαρνανία πριν 2500 χιλιάδες χρόνια περίπου .
Το νοτιοδυτικό τμήμα της, στις σημερινές εκβολές του Αχελώου είναι τελείως διαφορετικό: Απέναντι στους σημερινούς νήσους Εχινάδες, δεν υπήρχε η σημερινή πεδινή περιοχή, αλλά αντίθετα ήταν καλυμμένη με νερό Όπως μας λέει χαρακτηριστικά ο Θουκυδίδης η περιοχή των Οινιάδων το χειμώνα λίμναζε από τα νερά του Αχελώου και έκανε τη στρατοπέδευση σ’ αυτή αδύνατη. Την εποχή αυτή ο ποταμός Αχελώος λέγεται ότι ήταν πλωτός μέχρι την πόλη Στράτος.
. Η πόλη των αρχαίων Οινιαδών ήταν ένα από τα σπουδαιότερα αρχαία Λιμάνια, εγκαταστάσεις των οποίων σώζονται ακόμα και σήμερα(!). Εκεί έγινε και η ναυμαχία Αθηναίων-Μακεδόνων το 323 π.χ.
Καλυμμένη με νερό ήταν επίσης μεγάλο τμήμα της πεδινής περιοχής νότια του όρους Αράκυνθος, όπου σχηματίζονταν μικρά νησάκια. Αναφερόμαστε σε εκτάσεις πλησίον των σημερινών λιμνοθαλασσών του Αιτωλικού και του Μεσολογγίου. Αντ΄αυτού η θέση των αρχαίων πόλεων Καλυδώνα και Πλευρώνα ήταν πολύ πιο κοντά στη θάλασσα από ότι είναι σήμερα, για αυτό και είχαν τεράστια στρατηγική σημασία.
Ο χάρτης των πόλεων ήταν τελείως διαφορετικός. Από τη μια οι Ακαρνανικές πόλεις: Στη περιοχή της σημερινής Ακαρνανίας δεσπόζουν στη περιοχή της Αμφιλοχίας η Λιμναία ( ήταν πιο κοντά στη σημερινή πόλη από ότι δείχνει ο χάρτης) και το Αμφιλοχικό Άργος, η Μεδεών ( κοντά στη σημερινή Κατούνα), το Θύρρειο ( έδρα του Κοινού των Ακαρνάνων για πολλά χρόνια όπως και η αρχαία πόλη «Στράτος»), ενώ παράλληλα στις δυτικές ακτές της Ακαρνανίας από βόρεια προς νότια διακρίνονται το Ανακτόριο ( κοντά στη σημερινή Βόνιτσα), το Σόλλιον ( Πάλαιρος) η Αλυζία, ( κοντά στο σημερινό Μύτικα), ο Αστακός και φυσικά η αρχαία πόλη των Οινιαδών.
Αντίθετα στη Αιτωλία παραθαλάσσιες πόλεις στο σημερινό Πατραϊκό Κόλπο διακρίνονται: Η Πλευρώνα, η Καλυδώνα, η αρχαία Χαλκίδα ( που μέρος της είναι βυθισμένο πια στο Πατραϊκό κόλπο, η Μακύνεια και φυσικά η Ναύπακτος. Στην ενδοχώρα δεσπόζει φυσικά το Θέρμο, έδρα του Κοινού των Αιτωλών , οι παραλίμνιες πόλεις Λυσιμαχεία, Πάμφιο, Θέστιο και φυσικά το αρχαίο Αγρίνιο, το οποίο ήταν ήδη γνωστό στους αρχαιολόγους.

Αξιοσημείωτα.
Για κάποιες περιοχές οι πληροφορίες είναι συγκεχυμένες. Προφανώς αυτός είναι και ο λόγος που δεν αποτυπώνονται στο χάρτη που βλέπετε.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η λίμνη Βουλκαριά, κοντά στη σημερινή Βόνιτσα. Σύμφωνα με κάποιες εκδοχές η Βουλκαριά ήταν λιμνοθάλασσα εκείνη την εποχή και τα νερά της έφτανα ως τον Αμβρακικό κόλπο. Από τη σημερινή Βουλκαριά διέφυγε στην αρχαιότητα , σύμφωνα με εκτιμήσεις ιστορικών, η Κλεοπάτρα και Αντώνιος με το στόλο τους ύστερα από την ήττα του στόλου τους στο ¨Ακτιο το 31 π.χ. μέσω ενός καναλιού. Αυτό λέγεται ότι είχε διανοιχθεί με εντολή της βασίλισσας της Αιγύπτου, το οποίο ξεκίναγε από τη λίμνη και κατέληγε κοντά στη σημερινή Πάλαιρο.
Κλείνοντας αξίζει να αναφέρουμε ότι σύμφωνα με αρχαίους συγγραφείς η Αιτωλοακαρνανία ήταν ενωμένη στην αρχαιότητα με τη Λευκάδα. Συγκεκριμένα ο αρχαίος γεωγράφος Στράβων στο έργο του «Γεωγραφικά» αποκαλεί ουσιαστικά την Λευκάδα «Χερσόνησο της Γης των Ακαρνάνων» ( Ακτήν Ηπείρον) ενώ την απέναντι απ’την Ιθάκη και την Κεφαλλονιά περιοχή ονομάζει «Ηπειρον» εννοώντας την Ακαρνανία˙
( Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ''Ρίζα Αγρινιωτών'' )

Τρίτη, 24 Αυγούστου 2010

Τα ναυάγια στις νότιες ακτές της Αιτωλοακαρνανίας.


Γράφει ο Λίνος Υφαντής
( αναδημοσίευση από το περιοδικό "Επίκαιρα Αιτωλοακαρνανίας")
Η Αιτωλοακαρνανία έχει ως γνωστόν πλούσια αλλά ανεξερεύνητη ιστορία. Υπάρχει μια πτυχή της όμως που έχει έρθει ακόμα λιγότερο στο φως της δημοσιότητας. Δεν είναι άλλη από τα μυστικά που κρύβουν οι ακτές της: Ναυάγια εμπορικών και πολεμικών πλοιών, επτασφράγιστα μυστικά της ιστορίας. Συνολικά οι Επιστήμονες από το Τμήμα Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Πατρών οι οποίοι ερεύνησαν εξονυχιστικά τον πυθμένα του Πατραϊκού Κόλπου για μια δεκαετία, στο πλαίσιο χαρτογράφησής του εντόπισαν 14 ναυάγια Πολλά από αυτά βυθίστηκαν εξαιτίας των ναρκών που υπήρχαν στη θαλάσσια περιοχή του Πατραικού κόλπου Συγκεκριμένα καταγράφηκαν συνολικά 840 νάρκες αγκυροβολημένες σε βάθη 4 & 15 μ.,, 18 μαγνητικές νάρκες βυθού και 444 αντιναρκαλιευτικοί πλωτήρες σε βάθος 4 μ. απο την επιφάνεια. Τον καθαρισμό των θαλασσών μας ανέλαβε αμέσως μετά το τέλος του πολέμου το Πολεμικό μας Ναυτικό καταβάλλοντας υπεράνθρωπες προσπάθειες που δεν ήταν όμως χωρίς απώλειες ανδρών και ενός ναρκαλιευτικού. Η ναρκαλιεία βασίστηκε στα αρκετά ακριβή στοιχεία για τα ναρκοπέδια που έδωσαν οι κατακτητές μετά την ήττα τους.
Από κεί και πέρα η έρευνα των ναυαγίων ήταν μια υπόθεση ιδιαίτερα δύσκολη. Και αυτό οφειλεται λόγω της κακής ορατότητας στο βυθό της θάλασσας. Ως αίτια θεωρούνται τα έργα που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια ( Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, επέκταση λιμανιών Πάτρας-Αιγίου-ρύπανση κτλ)
Εξειδικευμένα στη παρούσα φάση εμείς θα ασχοληθούμε με τεσσερα συγκεκριμένα ναυάγια τα οποία βυθίστηκαν μεν στον Πατραικό κόλπο αλλά είναι τα πιο κοντινά στις ακτές της Αιτωλοακαρνανίας: Το ελληνικό εμπορικό πλοίο «Άγιος Νεκτάριος», το ελληνικό πετρελαιοκίνητο εμπορικό «Άγιος Γεώργιος» το ναυάγιο του νορβηγικού εμπορικού ατμόπλοιου Svein Jarl, καθώς και το Μargueritte που μετέφερε Ιταλούς αιχμαλώτους ήταν το πιο πολύνεκρο ναυάγιο που συνέβη τα νεότερα χρόνια.
Άγιος Νεκτάριος
Ο «Άγιος Νεκτάριος» ναυπηγήθηκε το 1944 στην Αγγλία. Έπειτα εκτελούσε δρομολόγια με ελληνική σημεία από την Ελλάδα προς την Ιταλία και άλλους προορισμούς. Το μήκος του πλοίου δεν ξεπερνούσε τα 40μ. Το τελευταίο του ταξίδι έμελε να είναι εκείνο προς την Τεργέστη, το οποίο πραγματοποίησε το Μάρτιο του 1963. Μετέφερε 646 δέματα βαμβακόσπορο. Η αιτία βύθισης του ήταν η φωτιά που ξέσπασε στο πλοίο, ενώ βρισκόταν κοντά στον ανατολικό κάβο της νήσου Οξιάς, η οποία βρίσκεται στη νοτιοδυτική γωνιά της Αιτωλοακαρνανίας, στις εκβολές του Αχελώου. Το πλοίο είναι βυθισμένο περίπου 38μ από την επιφάνεια της θάλασσας. Αξιοσημείωτο στην όλη υπόθεση ήταν ότι για πολύ καιρό στην επιφάνεια του νερού επέπλεε μέρος του βυθισμένου φορτίου, που αποτελούνταν από βαμβακόσπορο, ο οποίος ως γνωστόν είναι πιο ελαφρύς από το νερό. Αυτό το στοιχείο οδήγησε πιο εύκολα στη πιστοποίηση της ταυτότητας του εν λόγω ναυαγίου.
Άγιος Γεώργιος
Βυθίστηκε το Νοέμβριο του 1944-ενώ εκτελούσε το δρομολόγιο Πάτρα-Πρέβεζα-στη θαλάσσια περιοχή κοντά στο νησάκι «Άγιος Σώστης» Μεσολογγίου λόγω πρόσκρουσης σε νάρκη. Τα ναρκοπέδια τότε δεν είχαν ακόμα καθαριστεί και τα δρομολόγια εκτελούνταν από θαλάσσιες διαδρομές που είχαν υποδείξει οι αρχές. Το ναυάγιο αυτό κόστισε τη ζωή στα 27 μέλη του πληρώματος και τον κυβερνήτη του πλοίου. Σήμερα βρίσκεται σε βάθος 43 μέτρων και έχει σχεδόν διαλυθεί λόγω της σφοδρής έκρηξης από την πρόσκρουση στη νάρκη. Μαρτυρίες κατοίκων αναφέρουν ότι πολλά εμπορεύματα του εν λόγω πλοίου ξεβράστηκαν στις παρακείμενες ακτές
Svein Jarl.
Την ίδια τύχη με το Άγιος Γεώργιος είχε 4 χρόνια αργότερα το νορβηγικό πλοίο Svein Jarl, το οποίο προσέκρουσε και αυτό σε νάρκη και βυθίστηκε μέσα σε λίγα λεπτά. Είχε ναυπηγηθεί το 1943, στο Τrondheim. Και είχε αποπλεύσει στις 16 Ιανουαρίου 1948 απ΄ το λιμάνι της Πάτρας, με γενικό φορτίο και προορισμό την Αμβέρσα. Έπλεε κοντά στις εκβολές του Εύηνου ποταμού όταν το πρωραίο τμήμα του κομματιάστηκε από μια ξεχασμένη νάρκη. Έχασαν τη ζωή τους και τα 22 μέλη του πληρώματος.σύμφωνα με τη νορβηγική ιστοσελίδα warsalors.com.
Marguerite
Το πιο πολύνεκρο ναυάγιο στη νεότερη ιστορία του τόπου μας. Βυθίστηκε το 1943 και αυτό από νάρκη ανοικτά της νήσου Οξιάς, στις εκβολές του Αχελώου. Μετέφερε 544 Ιταλούς αιχμαλώτους και 5 Γερμανούς μέλη του πληρώματος από την Κεφαλλονιά στη Πάτρα. Το πλοίο το οποίο κατασκευάστηκε το 1918 είχε επιταχτεί από τις Γερμανικές δυνάμεις κατοχής για να μεταφέρει τους Ιταλούς αυτούς αιχμαλώτους, οι οποίοι ανήκαν στη μεραρχία Aqui η οποία έχασε 10.000 άνδρες στην Κεφαλλονιά ύστερα από συγκρούσεις με τους πρώην συμμάχους τους Γερμανούς. ( Από αυτά τα γεγονότα ήταν εμπνευσμένη και η γνωστή χολυγουντιανή ταινία «Το μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι»
Πηγές:
Χρ. Ντούνη "Τα ναυάγια στις Ελληνικές θάλασσες, Τόμος 2ος
Αντιναυάρχου Αριστείδη Γιαννόπουλου "Η ναρκαλιεία στις Ελληνικές θάλασσες 1944-1949
Tα ναυάγια του Πατραικού, http://www.geocities.com/wrecksofpatraikos/
Σύλλογος Ερασιτεχνών Αυτοδυτών « Τυθύς» http://www.scubadive.gr/
Norwegian Ship Lists http://www.warsalors.com/
(πηγη http://agrinio-news.blogspot.com/)